چرا انگلیسی میفهمم ولی نمیتونم حرف بزنم؟

چرا انگلیسی میفهمم ولی نمیتونم حرف بزنم؟
«همهچی رو میفهمم، ولی وقتی میخوام حرف بزنم کلمهها یادم نمیاد.»
اگر زبان انگلیسی یاد میگیرید، احتمالاً این جمله برایتان آشناست. شاید یک ویدیو را ببینید و بخش زیادی از آن را متوجه شوید، متن انگلیسی بخوانید، معنی خیلی از کلمات را بدانید و حتی گرامر خوبی داشته باشید؛ اما همین که کسی روبهرویتان انگلیسی صحبت میکند و منتظر جواب شماست، اوضاع فرق میکند.
کلمهای که مطمئن بودید بلد هستید ناگهان ناپدید میشود. شروع میکنید جمله را اول به فارسی ساختن، بعد دنبال ترجمهاش میگردید و تا بخواهید تصمیم بگیرید کدام زمان فعل درست است، مکالمه چند قدم جلوتر رفته.
اما چرا این اتفاق میافتد؟
- فهمیدن و حرف زدن، یک مهارت نیستند
یکی از دلایل اصلی این است که ما معمولاً مدت بسیار بیشتری را صرف دریافت زبان میکنیم تا تولید آن.
فیلم میبینیم، پادکست گوش میدهیم، کتاب میخوانیم، لغت حفظ میکنیم و تمرینهای گرامر حل میکنیم. همهی اینها برای یادگیری زبان مهماند، اما یک جای کار هنوز خالی است: استفاده کردن از زبان.
شناختن یک کلمه وقتی آن را میبینید با پیدا کردن همان کلمه در چند ثانیه و استفاده از آن وسط یک مکالمه فرق دارد.
برای همین ممکن است هزاران کلمه انگلیسی را بشناسید، اما هنگام صحبت کردن فقط بخش کوچکی از آنها سریع در دسترس شما باشند.
شاید هنوز دارید در ذهنتان ترجمه میکنید
«من فردا باید زودتر از خانه بیرون بروم.»
حالا همین جمله را انگلیسی بگویید.
اگر اولین کاری که ذهنتان انجام میدهد این باشد که جمله فارسی را کلمهبهکلمه به انگلیسی تبدیل کند، طبیعی است که مکالمه کند شود.
در یک گفتوگوی واقعی فرصت زیادی برای این مسیر وجود ندارد:
فکر فارسی ← پیدا کردن لغت ← انتخاب گرامر ← ساختن جمله ← چک کردن جمله ← صحبت کردن
هدف این نیست که یک روز تصمیم بگیریم «از امروز دیگر ترجمه نمیکنم». این اتفاق بهتدریج میافتد؛ وقتی عبارتها و ساختارهای انگلیسی را آنقدر در موقعیت واقعی میبینیم و استفاده میکنیم که کمکم مستقیماً به مفهوم متصل شوند. - شاید زیادی دنبال جملهی بینقص هستید
گاهی مشکل کمبود دانش انگلیسی نیست؛ مشکل این است که میخواهیم قبل از باز کردن دهانمان مطمئن شویم جمله کاملاً درست است.
زمان فعل درست است؟
حرف اضافهاش چی بود؟
نکند تلفظم اشتباه باشد؟
این کلمه رسمی نیست؟
اصلاً انگلیسیزبانها این را اینطوری میگویند؟
و تا جواب همهی این سؤالها را پیدا کنیم، فرصت حرف زدن گذشته است.
در مکالمهی واقعی، هدف اول انتقال معناست، نه ساختن یک جملهی بدون کوچکترین ایراد.
اشتباه کردن هم چیزی خارج از فرایند یادگیری زبان نیست؛ بخشی از خودِ فرایند است. - لغت بلدید، اما شاید «جمله» بلد نیستید
حفظ کردن کلمه بهتنهایی همیشه کمک زیادی به مکالمه نمیکند.
ممکن است معنی decision را بدانید، اما چیزی که در مکالمه به کارتان میآید فقط دانستن معنی این کلمه نیست؛ آشنا بودن با عبارتهایی مثل make a decision است.
زبان واقعی از تعداد زیادی ترکیب، عبارت و الگوی تکرارشونده ساخته شده است.
به همین دلیل، بهجای اینکه فقط فهرست بلندتری از لغات بسازیم، بهتر است یاد بگیریم کلمات کنار چه کلماتی و در چه موقعیتی استفاده میشوند. - پس چطور Speaking بهتر میشود؟
جواب شاید خیلی هیجانانگیز نباشد: با حرف زدن.
البته نه صرفاً با بیشتر حرف زدن؛ با تمرینی که شما را مجبور کند چیزی را که یاد گرفتهاید واقعاً از حافظه بیرون بکشید و استفاده کنید.
تعریف کردن اتفاقی که امروز افتاده، توضیح دادن یک نظر، پاسخ دادن بدون آمادهسازی قبلی، گفتگو دربارهی یک موضوع واقعی و حتی تلاش برای گفتن یک مفهوم وقتی کلمهی دقیقش را نمیدانید، همگی بخشی از تمرین مکالمهاند.
گاهی حتی میتوانید با خودتان تمرین کنید. مثلاً بعد از دیدن یک فیلم یا خواندن یک مطلب، بهجای اینکه فقط سراغ محتوای بعدی بروید، دو دقیقه با صدای بلند توضیح دهید چه چیزی از آن فهمیدید.
اینجاست که زبان کمکم از چیزی که میدانید تبدیل میشود به چیزی که میتوانید استفاده کنید. - زبان بیرون از کتاب شروع میشود
کلاس، کتاب، گرامر و لغت ابزارهای یادگیری زباناند؛ اما مقصد نهایی هیچکدام خودشان نیستند.
ما زبان یاد میگیریم که با آدمها حرف بزنیم، سؤال بپرسیم، شوخی کنیم، مخالفت کنیم، داستان تعریف کنیم، سفر کنیم، کار کنیم و چیزی را که در ذهنمان است به آدم دیگری منتقل کنیم.
به همین دلیل در خانه زبان افرا تلاش میکنیم زبان فقط چیزی برای خواندن و حفظ کردن نباشد، بلکه چیزی باشد که در کلاس از آن استفاده میکنیم.
اگر دنبال کلاس زبان در عباسآباد هستید، میتوانید در کلاسهای حضوری افرا با ما همراه شوید. برای کسانی که امکان حضور در تهران را ندارند نیز کلاس آنلاین زبان برگزار میکنیم. - شاید برای بهتر حرف زدن، بیشتر از اینکه لازم باشد چیزهای جدید یاد بگیریم، لازم باشد شروع کنیم به استفاده از چیزهایی که همین حالا بلدیم.
