آیا واقعاً می‌شود با فیلم و سریال زبان یاد گرفت؟
حتماً شنیده‌اید که می‌گویند:
«من انگلیسی رو با سریال یاد گرفتم.»
بعد هم احتمالاً به ساعت‌هایی که خودتان صرف دیدن سریال کرده‌اید فکر می‌کنید و می‌پرسید پس چرا بعد از چند فصل هنوز وقتی می‌خواهید انگلیسی حرف بزنید، کلمه‌ها به این راحتی پیدا نمی‌شوند؟
خبر خوب این است که فیلم و سریال واقعاً می‌توانند ابزار فوق‌العاده‌ای برای یادگیری زبان باشند.
خبر نه‌چندان خوب این است که صرفاً فیلم دیدن، لزوماً به معنی یاد گرفتن زبان نیست.
اگر پنج فصل سریال را با زیرنویس فارسی ببینید و تمام تمرکزتان روی این باشد که بالاخره قاتل چه کسی بوده، احتمالاً مهارت خوبی در تمام کردن سریال پیدا می‌کنید؛ نه لزوماً در انگلیسی!
پس سؤال بهتر شاید این باشد:
چطور فیلم و سریال ببینیم که واقعاً به بهتر شدن زبانمان کمک کند؟
فیلم و سریال چه چیزی به ما می‌دهند که کتاب درسی نمی‌دهد؟
زبان کتاب‌های آموزشی معمولاً مرتب و کنترل‌شده است.
آدم‌ها یکی‌یکی حرف می‌زنند، جمله‌ها کامل‌اند و کسی وسط جمله نظرش عوض نمی‌شود.
زندگی واقعی این‌طور نیست.
آدم‌ها جمله‌شان را نصفه رها می‌کنند، حرف همدیگر را قطع می‌کنند، بعضی کلمه‌ها را می‌خورند، از اصطلاح استفاده می‌کنند و یک جمله‌ی ساده را بسته به موقعیت با ده لحن مختلف می‌گویند.
فیلم و سریال فرصتی هستند برای شنیدن زبان در چنین فضایی.
- مثلاً به‌جای اینکه فقط یاد بگیرید:
- I do not know.
- بارها می‌شنوید که آدم‌ها در موقعیت‌های مختلف می‌گویند:
- I don’t know.
I have no idea.
Who knows?
Not sure.
کم‌کم زبان را نه به شکل مجموعه‌ای از کلمه‌ها و قواعد، بلکه به شکل عبارت‌هایی که آدم‌ها واقعاً استفاده می‌کنند می‌شناسید.
پس چرا با وجود این‌همه سریال دیدن، انگلیسی‌ام بهتر نشده؟
چون تماشا کردن یک فعالیت عمدتاً دریافت‌کننده است.
شما می‌شنوید و می‌فهمید، اما الزاماً چیزی تولید نمی‌کنید.
این همان تفاوتی است که در مطلب چرا انگلیسی می‌فهمم ولی نمی‌تونم حرف بزنم؟ درباره‌اش صحبت کردیم.
ممکن است بعد از صدها ساعت فیلم دیدن، تعداد زیادی کلمه و عبارت را بشناسید. اما شناختن یک عبارت وقتی شخصیت سریال آن را می‌گوید، با پیدا کردن همان عبارت وسط مکالمه فرق دارد.
پس اگر هدفتان Speaking است، فقط بیشتر دیدن کافی نیست.
باید گاهی کاری با چیزی که شنیده‌اید انجام دهید.
زیرنویس فارسی خوب است یا بد؟
خود زیرنویس فارسی دشمن یادگیری زبان نیست.
اگر سطح انگلیسی‌تان پایین‌تر است و بدون زیرنویس تقریباً هیچ‌چیز از داستان نمی‌فهمید، زیرنویس فارسی می‌تواند کمک کند از فیلم لذت ببرید و در معرض زبان هم قرار بگیرید.
مشکل وقتی شروع می‌شود که چشم تمام مدت مشغول خواندن فارسی باشد و انگلیسی تبدیل شود به صدای پس‌زمینه.
اگر سطح‌تان اجازه می‌دهد، زیرنویس انگلیسی انتخاب بهتری است.
در این حالت چیزی را که می‌شنوید هم‌زمان می‌بینید و ارتباط میان تلفظ و شکل نوشته‌شده‌ی کلمات راحت‌تر شکل می‌گیرد.
و اگر یک قسمت برایتان نسبتاً ساده است، گاهی چند دقیقه زیرنویس را کاملاً خاموش کنید.
نه برای اینکه خودتان را امتحان کنید؛ برای اینکه مجبور شوید واقعاً گوش کنید.
لازم نیست معنی هر کلمه را پیدا کنید!
یک راه بسیار خوب برای نابود کردن لذت سریال این است که هر سی ثانیه آن را متوقف کنید و سراغ دیکشنری بروید.
لازم نیست همه‌چیز را بفهمید.
اگر معنی کلی صحنه را متوجه شده‌اید، خیلی از کلمه‌های ناآشنا می‌توانند فعلاً همان‌جا بمانند.
اما اگر یک عبارت چند بار تکرار شد، یا چیزی شنیدید که فکر کردید «این دقیقاً چیزیه که خودم دوست دارم بگم»، ارزش دارد متوقف شوید.
مثلاً شخصیتی می‌گوید:
It’s not a big deal.
این عبارت احتمالاً برای مکالمه‌ی روزمره خیلی مفیدتر از یک کلمه‌ی عجیب است که فقط یک بار در داستان شنیده‌اید.
پس به‌جای شکار تمام کلمات جدید، دنبال عبارت‌های قابل استفاده باشید.
یک قسمت را دو بار ببینیم؟
گاهی بله.
اما لازم نیست کل سریال را تبدیل به تکلیف مدرسه کنید.
می‌توانید یک صحنه‌ی دو یا سه دقیقه‌ای را انتخاب کنید. بار اول عادی ببینید. بار دوم با زیرنویس انگلیسی نگاه کنید و به عبارت‌ها توجه کنید.
بعد زیرنویس را ببندید و دوباره گوش کنید.
احتمالاً چیزهایی می‌شنوید که بار اول اصلاً متوجه‌شان نشده بودید.
از شخصیت‌ها تقلید کنید
این یکی از تمرین‌های موردعلاقه‌ی من برای استفاده از فیلم و سریال است.
یک جمله‌ی کوتاه انتخاب کنید. گوش کنید شخصیت چطور آن را می‌گوید و بعد سعی کنید دقیقاً همان‌طور تکرارش کنید.
فقط کلمه‌ها را تکرار نکنید.
به ریتم، مکث، تأکید و بالا و پایین رفتن صدا هم توجه کنید.
این تمرین که معمولاً به آن Shadowing گفته می‌شود، کمک می‌کند انگلیسی را به شکل صدا و ریتم هم یاد بگیرید، نه فقط چیزی که روی کاغذ نوشته می‌شود.
لازم نیست بیست دقیقه انجامش دهید. حتی یک دقیقه تمرین خوب روی یک صحنه‌ی کوتاه می‌تواند مفید باشد.
بعد از دیدن، کمی حرف بزنید
اینجا همان جایی است که تماشای سریال از یک فعالیت کاملاً دریافت‌کننده به تمرین Speaking تبدیل می‌شود.
بعد از یک قسمت، سعی کنید بدون نگاه کردن به چیزی، برای یک یا دو دقیقه درباره‌اش حرف بزنید.
چه اتفاقی افتاد؟
کدام شخصیت را دوست داشتید؟
فکر می‌کنید بعدش چه اتفاقی می‌افتد؟
حتی می‌توانید درباره‌ی خود سریال غر بزنید:
I really don’t understand why she did that.
همین هم تمرین زبان است!
قرار نیست خلاصه‌ای بی‌نقص ارائه دهید. هدف این است که چیزهایی را که شنیده‌اید کم‌کم وارد زبان خودتان کنید.
آیا می‌شود «فقط» با فیلم و سریال انگلیسی یاد گرفت؟
برای بیشتر آدم‌ها، نه به آن شکلی که از کلمه‌ی «یاد گرفتن زبان» انتظار داریم.
فیلم و سریال می‌توانند Listening شما را به‌شدت تقویت کنند، دایره‌ی لغاتتان را بزرگ‌تر کنند، گوش‌تان را به ریتم طبیعی زبان عادت دهند و تعداد زیادی عبارت واقعی به شما یاد بدهند.
اما Speaking نیاز به صحبت کردن دارد. Writing نیاز به نوشتن دارد. بعضی ساختارها هم با توضیح و تمرین هدفمند خیلی سریع‌تر فهمیده می‌شوند.
پس بهتر است فیلم و سریال را نه جایگزین همه‌چیز، بلکه یکی از جذاب‌ترین بخش‌های یادگیری زبان بدانیم.
و البته یک مزیت بزرگ دارند:
اگر سریال خوبی پیدا کنید، برای اینکه «امروز انگلیسی بخوانم یا نه» لازم نیست با خودتان مذاکره کنید. خودتان قسمت بعد را روشن می‌کنید!
چه سریال‌هایی برای تقویت انگلیسی خوب‌اند؟
هر سریالی که دوست دارید می‌تواند مفید باشد، اما برای یادگیری زبان بعضی انتخاب‌ها کار را راحت‌تر می‌کنند. سریال‌هایی با گفتگوهای زیاد، موقعیت‌های روزمره و شخصیت‌های ثابت معمولاً انتخاب‌های خوبی هستند.
- Friends برای انگلیسی روزمره و مکالمات اجتماعی هنوز انتخاب قابل‌استفاده‌ای است. فقط باید حواسمان باشد که سریال قدیمی‌تر است و بعضی اصطلاحات، شوخی‌ها و ارجاعاتش متعلق به زمان خودش هستند.
- Modern Family انتخاب خیلی خوبی برای سطح متوسط است. گفتگوهای خانوادگی و روزمره زیاد دارد و چون شخصیت‌های مختلفی دارد، با سبک‌های متفاوت صحبت کردن هم روبه‌رو می‌شوید.
- Brooklyn Nine-Nine برای کسانی که کمی راحت‌تر انگلیسی می‌فهمند جذاب است. مکالمات سریع‌ترند، اما تعداد زیادی عبارت روزمره، شوخی و تعامل طبیعی دارد.
- The Good Place هم برای سطح متوسط به بالا انتخاب جالبی است. زبانش در بسیاری از قسمت‌ها قابل‌فهم است، اما هم‌زمان موضوعات و واژگان متنوع‌تری وارد گفتگو می‌شوند.
و اگر تازه می‌خواهید تماشای محتوای انگلیسی را بدون وابستگی زیاد به زیرنویس فارسی شروع کنید، حتی سریال‌ها و برنامه‌هایی که برای نوجوانان ساخته شده‌اند می‌توانند انتخاب بهتری از یک درام حقوقی یا پزشکی پیچیده باشند.
سریالی که ۸۰ درصدش را می‌فهمید و واقعاً تماشایش می‌کنید احتمالاً برای یادگیری مفیدتر از سریالی است که به‌عنوان «بهترین سریال برای یادگیری انگلیسی» معرفی شده، اما بعد از ده دقیقه خسته‌تان می‌کند.
سریال ببینید؛ فقط کمی فعال‌تر
قرار نیست از این به بعد کنار مبل دفتر لغت بگذارید و هر قسمت سریال را تبدیل به کلاس درس کنید.
فیلم دیدن هنوز می‌تواند فقط فیلم دیدن باشد.
اما اگر بخشی از زمانی که صرف تماشای محتوای انگلیسی می‌کنید کمی فعال‌تر باشد—گاهی زیرنویس انگلیسی، گاهی تکرار یک جمله، یادداشت کردن یک عبارت خوب یا دو دقیقه حرف زدن درباره‌ی چیزی که دیده‌اید—تفاوت زیادی ایجاد می‌کند.
در خانه زبان افرا هم زبان را چیزی فراتر از کتاب و کلاس می‌بینیم. بخشی از یادگیری واقعی وقتی اتفاق می‌افتد که انگلیسی وارد فیلم‌هایی که می‌بینیم، چیزهایی که می‌خوانیم و گفتگوهای روزمره‌مان شود.
کلاس‌های حضوری افرا در عباس‌آباد تهران برگزار می‌شوند و اگر امکان حضور ندارید، می‌توانید در کلاس‌های آنلاین زبان افرا شرکت کنید.
